Bajki dla dzieci · Przedszkole, klasy 1–3

Mrówka Ola i za duży liść

Bajka o współpracy: mrówka Ola chce sama przenieść ogromny liść, ale dopiero razem z innymi udaje się zbudować most.

Wersja do druku A4

W mrowisku pod starym dębem mieszkała mrówka Ola. Była mała nawet jak na mrówkę, ale miała wielkie plany. Najbardziej chciała dokonać czegoś, o czym całe mrowisko będzie opowiadać przez sto lat.

Pewnego ranka po nocnej burzy mrówki obudziły się i zobaczyły kłopot: ulubiona ścieżka do łąki z koniczyną była przerwana. W poprzek płynął strumyczek deszczówki, szeroki na całe trzy mrówcze kroki.

— Potrzebujemy mostu — powiedziała najstarsza mrówka, Babcia Bursztyna.

Ola rozejrzała się i zobaczyła wielki, zielony liść klonu. Był ogromny — większy od dziesięciu mrówek ułożonych jedna za drugą.

— Ja to zrobię! — zawołała. — Sama przeniosę liść i zbuduję most!

Złapała liść za ogonek i ciągnęła. Liść ani drgnął. Pchała go głową — liść przesunął się o ziarenko piasku. Weszła pod niego i próbowała go podnieść na plecach — liść przewrócił się i przykrył ją całą.

— Pomóc ci? — zapytał mrówek Tymek, który niósł akurat ziarenko maku.

— Nie! — odburknęła Ola spod liścia. — Chcę to zrobić sama. Wtedy wszyscy będą mówić, że to MÓJ most.

Ciągnęła do południa. Była zmęczona, spocona i zła. Liść leżał prawie tam, gdzie na początku. A po drugiej stronie strumyczka czekały głodne mrówki, które nie mogły dojść do koniczyny.

Ola usiadła na kamyku i zrobiło jej się smutno. Wtedy podeszła do niej Babcia Bursztyna.

— Wiesz, dlaczego mrówki budują takie wielkie mrowiska? — zapytała. — Nie dlatego, że któraś z nas jest bardzo silna. Każda z nas jest malutka. Ale razem jesteśmy silniejsze niż największy chrząszcz w lesie.

Ola pomyślała chwilę. Potem wstała i zawołała najgłośniej, jak umiała:

— Tymek! Wszyscy! Pomożecie mi?

Przybiegło dwadzieścia mrówek. Jedne chwyciły liść z przodu, inne z tyłu, a jeszcze inne po bokach. Raz, dwa, trzy — i liść uniósł się w górę jak zielony żagiel. Przenieśli go nad strumyczkiem i położyli tak, że jeden koniec oparł się o kamień, a drugi o korzeń. Most był gotowy.

Tego wieczoru całe mrowisko wróciło z łąki z koniczyną. A Ola zrozumiała, że wcale nie chce, żeby opowiadano o „jej” moście. Najpiękniej było wtedy, gdy wszyscy razem krzyczeli: „Raz, dwa, trzy!”.

Pytania do rozmowy

  1. Jaki problem miały mrówki po burzy?
  2. Dlaczego Ola nie chciała pomocy?
  3. Co powiedziała Babcia Bursztyna?
  4. Jak udało się zbudować most?
  5. Opowiedz o sytuacji, w której razem z kimś udało Ci się zrobić coś trudnego.

Tekst własny redakcji ImperiumTapet. Możesz go drukować i czytać w domu oraz na zajęciach.

Więcej w dziale „Bajki dla dzieci”