Bajki dla dzieci · Klasy 1–3

Kamyk z dna rzeki

Bajka o cierpliwości: kanciasty kamyk marzy, by być gładki jak inne — i uczy się, że na wszystko potrzeba czasu.

Wersja do druku A4

Wysoko w górach, tam gdzie rodzą się rzeki, od wielkiej skały odpadł mały kamyk. Był kanciasty, miał ostre brzegi i chropowatą skórę. Spadł prosto do zimnej, wartkiej wody.

Rzeka niosła go w dół. Kamyk obijał się o inne kamienie i za każdym razem wołał: — Auć! Uważaj! — A inne kamienie, gładkie i okrągłe, tylko się śmiały.

— Dlaczego jesteście takie gładkie? — zapytał w końcu kamyk okrągłego, szarego otoczaka, który leżał spokojnie na dnie.

— Bo płynę tą rzeką od bardzo dawna — odpowiedział otoczak. — Woda szlifuje nas codziennie. Trochę po trochu, kropla po kropli.

— Ile to trwa? — dopytywał kamyk. — Tydzień? Miesiąc?

Otoczak zaśmiał się tak, że aż zabulgotało.

— Dłużej, niż potrafisz sobie wyobrazić. Ale nie martw się. Każdego dnia jesteś odrobinę gładszy niż wczoraj. Tylko tego nie widać od razu.

Kamyk był niecierpliwy. Próbował ocierać się mocniej o piasek, kręcić się w wirach i wskakiwać w największe fale. Ale następnego dnia wcale nie wyglądał inaczej. — To nie działa! — złościł się.

Wtedy przypłynęła stara ryba, która znała rzekę od źródła aż do morza.

— Mały — powiedziała — wszystko, co piękne, rośnie powoli. Drzewa, góry, a nawet dzieci. Jeśli będziesz codziennie sprawdzał, czy już jesteś gładki, zmęczysz się i zasmucisz. Lepiej płyń i patrz, co mijasz po drodze.

Kamyk posłuchał. Przestał się złościć. Płynął i oglądał: pstrągi srebrzące się w słońcu, zimorodka, który nurkował jak niebieska strzała, młyn, który kręcił się przy brzegu, i dzieci, które budowały tamy z patyków.

Mijały pory roku. Wiosną woda była szybka i mętna, latem ciepła i leniwa, jesienią pełna liści, a zimą przykrywał ją lód. Kamyk nie liczył już dni.

Aż pewnego letniego popołudnia na płyciźnie zatrzymała się dziewczynka. Sięgnęła do wody i wyjęła kamyk na dłoń.

— Jaki piękny! — zawołała. — Gładki jak jajeczko!

Kamyk zdziwił się bardzo. Spojrzał na siebie w kropli wody na dłoni dziewczynki i zobaczył, że naprawdę jest okrągły i lśniący. Nie zauważył, kiedy to się stało — bo stawało się po trochu, każdego dnia.

Pytania do rozmowy

  1. Jaki był kamyk na początku bajki?
  2. Co sprawiło, że otoczaki są gładkie?
  3. Jaką radę dała kamykowi stara ryba?
  4. Czego nauczył się kamyk?
  5. Czego Ty uczysz się powoli, krok po kroku? Jak sprawdzasz, że robisz postępy?

Tekst własny redakcji ImperiumTapet. Możesz go drukować i czytać w domu oraz na zajęciach.

Więcej w dziale „Bajki dla dzieci”