Bajki dla dzieci · Klasy 1–3
Kamyk z dna rzeki
Bajka o cierpliwości: kanciasty kamyk marzy, by być gładki jak inne — i uczy się, że na wszystko potrzeba czasu.
Wysoko w górach, tam gdzie rodzą się rzeki, od wielkiej skały odpadł mały kamyk. Był kanciasty, miał ostre brzegi i chropowatą skórę. Spadł prosto do zimnej, wartkiej wody.
Rzeka niosła go w dół. Kamyk obijał się o inne kamienie i za każdym razem wołał: — Auć! Uważaj! — A inne kamienie, gładkie i okrągłe, tylko się śmiały.
— Dlaczego jesteście takie gładkie? — zapytał w końcu kamyk okrągłego, szarego otoczaka, który leżał spokojnie na dnie.
— Bo płynę tą rzeką od bardzo dawna — odpowiedział otoczak. — Woda szlifuje nas codziennie. Trochę po trochu, kropla po kropli.
— Ile to trwa? — dopytywał kamyk. — Tydzień? Miesiąc?
Otoczak zaśmiał się tak, że aż zabulgotało.
— Dłużej, niż potrafisz sobie wyobrazić. Ale nie martw się. Każdego dnia jesteś odrobinę gładszy niż wczoraj. Tylko tego nie widać od razu.
Kamyk był niecierpliwy. Próbował ocierać się mocniej o piasek, kręcić się w wirach i wskakiwać w największe fale. Ale następnego dnia wcale nie wyglądał inaczej. — To nie działa! — złościł się.
Wtedy przypłynęła stara ryba, która znała rzekę od źródła aż do morza.
— Mały — powiedziała — wszystko, co piękne, rośnie powoli. Drzewa, góry, a nawet dzieci. Jeśli będziesz codziennie sprawdzał, czy już jesteś gładki, zmęczysz się i zasmucisz. Lepiej płyń i patrz, co mijasz po drodze.
Kamyk posłuchał. Przestał się złościć. Płynął i oglądał: pstrągi srebrzące się w słońcu, zimorodka, który nurkował jak niebieska strzała, młyn, który kręcił się przy brzegu, i dzieci, które budowały tamy z patyków.
Mijały pory roku. Wiosną woda była szybka i mętna, latem ciepła i leniwa, jesienią pełna liści, a zimą przykrywał ją lód. Kamyk nie liczył już dni.
Aż pewnego letniego popołudnia na płyciźnie zatrzymała się dziewczynka. Sięgnęła do wody i wyjęła kamyk na dłoń.
— Jaki piękny! — zawołała. — Gładki jak jajeczko!
Kamyk zdziwił się bardzo. Spojrzał na siebie w kropli wody na dłoni dziewczynki i zobaczył, że naprawdę jest okrągły i lśniący. Nie zauważył, kiedy to się stało — bo stawało się po trochu, każdego dnia.
Pytania do rozmowy
- Jaki był kamyk na początku bajki?
- Co sprawiło, że otoczaki są gładkie?
- Jaką radę dała kamykowi stara ryba?
- Czego nauczył się kamyk?
- Czego Ty uczysz się powoli, krok po kroku? Jak sprawdzasz, że robisz postępy?
Tekst własny redakcji ImperiumTapet. Możesz go drukować i czytać w domu oraz na zajęciach.